นักเพาะพันธุ์ไก่พันธุ์พื้นเมือง

นักเพาะพันธุ์ไก่พันธุ์พื้นเมือง

เป้าหมายของอาชีพนักเพาะพันธุ์ไก่ก็คือ ผลิตหรือว่าเพาะเลี้ยงไก่ของเราให้เติบโตขึ้นมาทันกับความต้องการของตลาด โดยเราจะต้องเอาใจใส่กับการเลี้ยงดูตั้งแต่ตัวไก่ อาหารและน้ำที่ให้กิน ไปจนถึงการจัดการสุขลักษณะในโรงเรือนเลี้ยงไก่

จุดที่ยากหรือครียดที่สุดของอาชีพนี้ ก็คือ ช่วงที่มีโรคระบาดในไก่ เช่น ช่วงหน้าฝนหรือปลายฝนอาจจะมีปัญหาไก่เป็นหวัดหรือมีปัญหาสุขภาพซึ่งต้องการการดูแลเป็นพิเศษจากเรา

การทำงานของนักเพาะพันธุ์ไก่จะแบ่งออกเป็นการดูแลเรื่องอาหารและน้ำ โดยจะให้อาหารทุกๆ วันวันละ 2 รอบ คือ รอบเจ็ดโมงเช้าและรอบบ่ายสองโมงเย็น

นอกจากนี้ก็จะมีการเก็บไข่เพื่อเอาออกมาใส่ตู้ฟัก โดยในแต่ละวันหลังจากที่ให้อาหารรอบบ่ายเสร็จก็จะทยอยเก็บไข่ออกมาเพื่อรวมไว้สัก 5-7 วันก็นำเข้าตู้ฟัก พอใส่ตู้ฟักทิ้งไว้สัก 18 วัน ก็นำไข่ที่ใกล้จะฟักเป็นตัวออกมาใส่อีกตู้หนึ่งที่เราเรียกว่าตู้เกิด ทิ้งไว้อีก 3 วัน ไข่ก็จะฟักออกมาเป็นลูกไก่

พอเราได้ลูกไก่ออกมาเราก็นำส่งขายต่อไปให้กับลูกค้าที่ต้องการมาซื้อไก่ไปเลี้ยงเพื่อให้โตขึ้นมาแล้วขาย

 

อาชีพนี้จะมีการทำงานร่วมกับ นักวิชาการเกษตร (ด้านปศุสัตว์) จากกรมปศุสัตว์ที่จะเข้ามาช่วยให้คำปรึกษาและสนับสนุนในเรื่องการดูแลป้องกันโรค ฯลฯ

 

สถานที่ทำงานของอาชีพนี้ก็จะประจำอยู่ที่ฟาร์มปศุสัตว์ของตัวเอง สภาพภายในฟาร์มก็จะไม่ได้เละอย่างที่ใครหลายคนคิด เพราะสัตว์ก็จะคล้ายๆ กับมนุษย์เราที่ต้องการอยู่ในที่อยู่อาศัยที่สะอาด ปราศจากการหมักหมมความสกปรก

 

ช่วงเวลาทำงานของอาชีพนี้ ก็คือ ช่วงเวลากลางวันตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าถึงสักบ่ายสอง บ่ายสามโมง ซึ่งก็ไม่ได้ทำงานตลอดเวลาเลยนะ เพราะสิ่งที่เราต้องทำหลักๆ ก็คือ การให้อาหารตอนเช้าและบ่าย ส่วนกลางวันถ้าจะมีงานก็จะเป็นการจัดการเรื่องอื่นๆ เช่น ปรับปรุงที่อยู่ของไก่, เตรียมยาหรือวัคซีน เป็นต้น

 

ความรู้ที่จำเป็นต้องมีก็จะเป็นพวกความรู้เกี่ยวกับไก่ เช่น การเลี้ยงดู การเติบโต สารอาหาร โรคและยาวัคซีน เป็นต้น

 

เนื่องจากอาชีพนี้เป็นอาชีพที่เป็นเจ้านายตัวเอง (เป็นผู้ประกอบการ) ทำให้เราสามารถควบคุมหรือจัดการตารางเวลาในแต่ละวันของตัวเองได้

ส่วนคุณค่าต่อสังคมอาชีพนี้ก็สามารถแบ่งปันสิ่งที่เรามีก็คือไก่ให้กับหมู่บ้าน ให้กับชุมชนได้ในวันที่เขามีงานประเพณี ถ้าไล่ไปที่สังคมที่กว้างขึ้นอีกก็จะเป็นความรับผิดชอบที่เราต้องคิดถึงในการดูแลคุณภาพของไก่ที่เราเพาะพันธุ์ขึ้นมาเพื่อความปลอดภัยของผู้บริโภค

นอกจากนี้ถ้าใครที่ต้องการความรู้ในด้านนี้และอยากจะเริ่มต้นทำฟาร์มของตัวเองก็สามารถเข้ามาคุยกับเราได้ หรือแม้แต่รวมตัวกันเป็นกลุ่มผู้เพาะพันธุ์เพื่อช่วยกันทำตลาดค้าขายก็ได้

กลับกันถ้าพูดถึงผลเสียจากอาชีพที่มีต่อตัวเราในฐานะผู้ประกอบอาชีพก็มีอยู่บ้าง เพราะเวลาเราเข้าไปในคอกไก่ที่เราเลี้ยงมันจะมีพวกฝุ่น ขนไก่ ฯลฯ ซึ่งก็ต้องมีผ้าปิดจมูก แต่ถ้านานๆ ไปก็อาจจะทำให้เราเป็นพวกภูมิแพ้ได้

 

เส้นทางในอาชีพนี้เนื่องจากเราเป็นผู้ประกอบการเองก็เลยจะไม่มีการเลื่อนตำแหน่งงานแต่จะมีโอกาสในการขยายกิจการให้ใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ

แต่ถ้าในมุมของการขยับไปประกอบอาชีพข้างเคียง การเปลี่ยนไปเป็นพ่อค้าคนกลางที่รับซื้อไก่ที่โตเต็มที่แล้วกลับมาขายต่อได้อีก

 

การที่จะมาเป็นผู้ประกอบอาชีพนี้ไม่จำเป็นต้องเรียนเฉพาะทางมา เราสามารถศึกษาหาความรู้ด้วยตัวเองได้

*ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ พี่ต้นแบบอาชีพ ในงาน “มหกรรมเปิดโลกการเรียนรู้สู่อาชีพ จังหวัดสุรินทร์” ปี พ.ศ.2560